جا نمی شوم
از خواب هایم می زنم بیرون ...
...
خواب های رنگی ...
عروسکی!
لا به لای همان دفتر نقاشی ماند ...
که مداد رنگی هایش تمام شد!
...
سیاه...
سفید ...
س ... ی ... ا ... ه ... س ... ف ... ی ... د ...
آدم ها ؟ ...
تاس می اندازیم! ...
...
زوج ها سفید ...
فرد ها سیاه ...
...
***
نه ...
بگذار فرد ها سفید باشند ...
دلم برای فرد ها می سوزد ...
همیشه یکی شان تنها ! ست...
...
-----------------
از خودم بود- یه شعر قدیمی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر